Wachtverhalen

Een deel van het collectief werkte aan een wachtverhaal – een onderzoek naar de betekenis, zinnigheid en invulling van wachten. De wachtteksten worden verspreid op plekken in Kortrijk waar we onvermijdelijk wachten – aan de kassa van de supermarkt, in een wachtzaal, bij een bushalte … Met dit traject willen we poëzie in het stadsleven brengen, mensen aanzetten om te vertragen, bewust te wachten, te midden van de drukte.
In 2025 werd het traject begeleid door Saskia De Coster, in 2026 door Peter Verhelst.

Valse vrienden

Beste collega’s, laat ons niet langer wachten. We moeten ons vandaag over de
beschuldigingen buigen die Hans De Bakker aan het adres van Alexander Willems richt.
Volgens Hans heeft Alexander hem tot op het bot vernederd en hoogstpersoonlijke
informatie openbaar gemaakt, zonder verontschuldiging of enige blijk van spijt.

De feiten zouden plaatsgevonden hebben tijdens een karaokeavond van het
lerarenteam op de middelbare school in Wuustwezel. Hans is er werkzaam als leerkracht
Duits en Alexander als leerkracht Nederlands. Voor de karaokeavond waren beide collega’s
nog twee handen op één buik. Was Alexander ziek, dan begon Hans ook al snel te hoesten.
Een koffietje voor Alexander? Ga er maar twee halen. Wanneer men vroeg of ze goed met
elkaar konden opschieten, dan antwoorde Hans steevast: “Ich komme gut mit ihm klar”.

Nu beweert Hans echter dat Alexander hem op genadeloze wijze heeft vernederd en
afgeblaft, ten aanzien van het hele leerkrachtenkorps. Alexander betwist deze aanklacht. Ziet
u, Hans De Bakker doceert Duits omdat dit zijn moedertaal is. In die hoedanigheid wijst
Alexander erop dat hij Hans helemaal niet heeft afgeblaft. Neen, want “blaffen” is het Duitse
werkwoord voor “bellen”. Ze hadden dus eenvoudigweg een telefoongesprek.

Deze versie werd dan voorgelegd aan Hans. Hij beweert op zijn beurt dat “blaffen”
helemaal niet “bellen” betekent in het Duits, maar “bellen” betekent wel “blaffen”.
Alexander heeft hem dus wel degelijk afgeblaft, maar Hans moest toegeven dat dit tijdens
een telefoongesprek gebeurd was.

Inderdaad, toen Hans tijdens de karaoke een toiletbezoek was gaan maken, belde hij
plots Alexander op. Hans wist echter niet dat zijn dierbare collega net op het punt stond om
zijn zangtalent te demonstreren. Alexander nam dus op het podium de telefoon op, en
volgens de omstaande collega-leerkrachten bulderde hij toen iets in de microfoon over
“aardbeien”, een “dokter” en “niet mijn schuld”. Daarop zou veel gelach ontstaan zijn onder
de collega’s. Dat gelach werd helaas ook door Hans opgevangen via de telefoon.

Enkele minuten later — toen Alexander met volle overtuiging I Was Made for Loving
You aan het brengen was — stormde Hans de karaoke binnen, waarop een verhitte
woordenwisseling ontstond. Hans gooide met woorden als “falsche Freunde”, “nicht Geil” en
“Arsloch”, en verliet de zaal.

Oh … Wat zegt u? Ja. Er is net een nieuwe klacht binnengekomen. Alexander houdt
vol dat Hans hem tijdens zijn performance heeft afgeblaft. Hij eist onmiddellijk een
verontschuldiging.

Over de kunstenaars

Axel Leplae & Merel Van de Casteele

Axel Leplae

Ooit werd Axel (2000°) door een oude bebaarde polyglot op het hart gedrukt om gewoon zijn ding te gaan doen. Sindsdien pendelt hij met een passie voor kunst en cultuur voornamelijk tussen het bewegend beeld en het geschreven woord. Uit die liefde voor film, taal en literatuur vloeien beeldende schrijfsels voort die in poëzie en kortverhalen uitmonden. Hij schrijft in het Nederlands maar leest met dezelfde nieuwsgierigheid een allegaartje aan vreemde talen: Engels, Zweeds, wat Frans, en zelfs IJslands stonden al op het menu. Ondertussen heeft hij zowel een master in de Taal- en Letterkunde als in de Literatuurwetenschappen achter de rug. En nu… wil hij wil vooral zijn ding blijven doen.

Merel Van de Casteele

Merel Van de Casteele (°1995, Kortrijk, Belgium) woont en creëert in Kortrijk. In 2017 behaalde ze haar master aan de Luca School of Arts.
'Mijn werk is een interactie tussen tekenen en sculptuur, de gelaagde relatie tussen mens, object en omgeving verkennend. De cluster van beelden en objecten komt samen in een wereld van kennen en herkennen, waar ze, door hun installatie en plaatsing ten opzichte van elkaar, steeds veranderende vragen belichamen.'

Jaargang 2

Jaargang 1